jueves, 25 de abril de 2019

जहां मानव हैं, वहां प्रदूषण दिखाई देता है, पृथ्वी के लिए अभिशाप?


जहां मानव हैं, वहां प्रदूषण दिखाई देता है, पृथ्वी के लिए अभिशाप?



मानव ग्रह पर कब्जा कर लेता है, उसे जीत लेता है और अपने वश में कर लेता है, अपने लाभ के लिए इसका उपयोग करता है, लेकिन हर क्रिया में एक गौण और नकारात्मक प्रभाव होता है जो लालच के रूप में फैलता है और अपने लालच को पूरा करने के लिए अंतिम उपाय निकालने की इच्छा भी रखता है। और मूर्खता प्रदूषण जो बिना रुके बढ़ता है और सबसे असुरक्षित स्थानों में होता है।

हाल के दशकों में, मनुष्यों ने लाखों टन प्लास्टिक कचरे को पर्यावरण में फेंक दिया है। पेट्रोलियम से निकला प्लास्टिक, विघटित होने में हजारों साल लेता है; इस बीच, वे पानी को प्रदूषित करते हैं, जानवरों को नशा करते हैं और खाद्य श्रृंखला में प्रवेश करते हैं।

उत्तरी प्रशांत महासागर में, 696,241 किमी 2 के साथ, टेक्सास राज्य की तुलना में बड़ा प्रशांत कचरा कचरा है। अन्य महासागरों, भारतीय और अटलांटिक में कचरा पैच हैं। एनओएए (राष्ट्रीय महासागरीय और वायुमंडलीय प्रशासन) के लिए वे "कचरा द्वीप" नहीं हैं, समरूप जनता हैं, लेकिन कुछ आकाशगंगा की तरह बिखरे हुए हैं। दरअसल, अगर वे द्वीप थे, तो आटा उठाने और इसे हटाने के लिए पर्याप्त होगा। एसईएस वैज्ञानिकों ने गणना की कि अटलांटिक में प्रति वर्ग किलोमीटर 580,000 प्लास्टिक हैं।




समुद्र में प्रवेश करने वाला प्लास्टिक जहाजों और प्लेटफार्मों से आता है जो उच्च समुद्र (20%) पर हैं; बाकी समुद्र में फेंके गए कचरे से आता है, समुद्र तट पर ज्वार द्वारा एकत्र किया जाता है, और कचरा जानबूझकर फेंका जाता है।

प्लास्टिक बायोडिग्रेड नहीं करते हैं, वे छोटे टुकड़ों में टूट जाते हैं जो मछली और समुद्री स्तनधारियों द्वारा सेवन किए जाते हैं। जब पॉलीस्टाइन फोम छोटे भागों में टूट जाता है, तो घटक समुद्र में डूब जाते हैं, इस प्रकार प्रदूषक पूरे समुद्र में फैल जाता है। प्लास्टिक की प्रत्यक्ष विषाक्तता सीसा, कैडमियम और पारा से होती है। ये विषाक्त पदार्थ कई मछलियों में पाए गए हैं और मनुष्यों के लिए खतरनाक हैं। डायथाइलहेक्सिल फॉथलेट (DEHP) एक विषैला कार्सिनोजेन है। अन्य प्रभाव, कैंसर के अलावा, जन्म दोष, प्रतिरक्षा प्रणाली की त्रुटियों और बाल विकास की समस्याओं में प्रकट होते हैं। प्लास्टिक की बोतलों और खाद्य पैकेजिंग सामग्री में उपयोग किए जाने वाले अन्य विषाक्त प्लास्टिक, बीपीए या बिस्फेनॉल-ए मानव हार्मोनल फ़ंक्शन के साथ हस्तक्षेप करते हैं।


कचरा फैलाने के लिए समुद्र एकमात्र लैंडफिल नहीं हैं। नदियों, झीलों, शहरों और परिवेश के घाट, यहां तक ​​कि बाहरी स्थान भी प्रभावित होते हैं। शहर "प्राकृतिक कचरा डंप" हैं, लेकिन,
शहरों से दूर स्थानों में क्या होता है? कोई यह नहीं सोचेगा कि एवरेस्ट एक कचरा डंप है जितना खतरनाक प्रदूषित शहरों और समुद्र तटों में कचरा डंप है।





माउंट एवरेस्ट, समुद्र तल से 8,848 मीटर ऊपर, पृथ्वी पर अकेला स्थान था, और शायद सबसे साफ; 29 मई, 1953 तक, जब एडमंड हिलेरी और गाइड तेनजिंग नोर्गे ने अपने शिखर सम्मेलन को जीत लिया। अब, यह पहाड़ पर्यावरणीय विवेक के बिना एक इंसान के हमलों को झेलता है जो कचरा और मलमूत्र को भरता है।


मई 2018 में, चीनी समाचार पत्र ग्लोबल टाइम्स ने 30 लोगों के एक अभियान पर रिपोर्ट की, जिन्होंने दुखद परिणामों के साथ पहाड़ी को साफ मौसम के बीच में निशाना बनाया: केवल अप्रैल और मई के बीच उन्होंने 8.5 टन अपशिष्ट (टेंट, बोतलें) एकत्र किए ऑक्सीजन, गैस सिलेंडर, रस्सियों के किलोमीटर, भोजन के डिब्बे और परित्यक्त लाशें)। एकत्र किए गए कुल कचरे में से 2.3 टन केवल जमे हुए मानव मल के अनुरूप हैं, जो इंगित करता है कि एवरेस्ट ऊंचाइयों में एक शौचालय है।

बेस कैंप (5,350 मीटर ऊँचे) में, अवशेषों को एकत्र कर एक निम्न क्षेत्र में स्थानांतरित किया जाता है, जहां उन्हें ठीक से संसाधित किया जाता है; दूर के ठिकानों पर लोग बर्फ में खुदाई करके मल और मूत्र छिपाते हैं। द वाशिंगटन पोस्ट के अनुसार, मौसम के अनुसार पर्वतारोही 12 टन मानव मल उत्पन्न करते हैं, जो बर्फ के नीचे "संग्रहित" होता है। पहाड़ के पिघलने से बेस कैंपों तक मलमूत्र आ जाता है, जो बर्फ को पिघलाने वाले पर्वतारोहियों के स्वास्थ्य को जोखिम में डाल देता है। 2012 में, जल स्रोतों के दूषित होने की चेतावनी दी गई थी; 2013 में, एक प्रसिद्ध पत्रकार और पर्वतारोही ने कहा कि पर्वतारोही ने संक्रमण होने के डर से पानी पीने के लिए बर्फ को उबालने से परहेज किया। अब, अधिकारी समस्या का वास्तविक समाधान ढूंढ रहे हैं। एवरेस्ट के आसपास के क्षेत्र में बायोडिग्रेडेबल कचरे को जलाने का विचार है और बाकी लोग उन्हें काठमांडू (नेपाल की राजधानी) में स्मृति चिन्ह बनाने के लिए ले जाते हैं। एक और अधिक जटिल परियोजना, मोंटे एवरेस्ट की बायोगैस परियोजना है, जिसका उद्देश्य एक बायोरिएक्टर का निर्माण करना है ताकि मल को खाद सामग्री में परिवर्तित किया जा सके; इसके 2019 तक काम करने की उम्मीद है।




क्या स्पेस फ्री है? नहीं, यह कम दृश्यमान लैंडफिल भी है, जितनी जल्दी या बाद में प्रभाव महसूस होगा।


संदर्भ

Estas son las islas de plástico que contaminan mares y océanos
31 enero, 20192 Vistas5 Min. de lectura

Al monte Everest lo enferman: se está convirtiendo en una letrina Manuel Herrera. 15 junio, 2018



Όπου υπάρχουν άνθρωποι, η ρύπανση εμφανίζεται, μια κατάρα για τη γη;


Όπου υπάρχουν άνθρωποι, η ρύπανση εμφανίζεται, μια κατάρα για τη γη;


Τα ανθρώπινα όντα καταλαμβάνουν τον πλανήτη, την κατάκτηση και με την επιφύλαξη, χρησιμοποιεί προς όφελός τους, αλλά σε κάθε δράση υπάρχει μια δευτερεύουσα και αρνητική επίδραση που επεκτείνεται και μεγαλώνει την απληστία και την επιθυμία να εξαγάγετε το τελευταίο πόρο για να ικανοποιήσουν την απληστία τους και ανόητο Η ρύπανση που μεγαλώνει χωρίς να σταματήσει και βρίσκεται στα πιο ανυποψίαστα μέρη.

Τις τελευταίες δεκαετίες, οι άνθρωποι έχουν ρίξει εκατομμύρια τόνους πλαστικών αποβλήτων στο περιβάλλον. Τα πλαστικά που παράγονται από πετρέλαιο χρειάζονται χιλιάδες χρόνια για να αποσυντεθούν. Εν τω μεταξύ, μολύνουν τα νερά, τα δηλητηριώδη ζώα και εισέρχονται στην τροφική αλυσίδα.

Στον Βόρειο Ειρηνικό Ωκεανό, υπάρχει το Great Pacific Garbage Patch, μεγαλύτερο από την πολιτεία του Τέξας, με 696.241 km2. Υπάρχουν μπαλώματα σκουπιδιών σε άλλους ωκεανούς, Ινδούς και Ατλαντικούς. Για NOAA (Εθνική Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας) δεν είναι «Great Pacific Garbage Patch» ομοιογενείς μάζες, αλλά απλώνονται σαν ένα γαλαξία. Στην πραγματικότητα, αν ήταν νησιά, θα αρκούσε να σηκώσουμε τη ζύμη και να την αφαιρέσουμε. Οι επιστήμονες του SES υπολόγισαν ότι υπάρχουν 580.000 τεμάχια πλαστικού ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο στον Ατλαντικό.





Το πλαστικό που εισέρχεται στον ωκεανό προέρχεται από πλοία και πλατφόρμες που βρίσκονται στην ανοικτή θάλασσα (20%). το υπόλοιπο προέρχεται από σκουπίδια που ρίχνονται στη θάλασσα, που συλλέγονται από τις παλίρροιες στην παραλία και σκουπίδια που ρίχνονται σκόπιμα.

Τα πλαστικά δεν βιοαποικοδομούν, διασπώνται σε μικρά κομμάτια που καταναλώνονται από ψάρια και θαλάσσια θηλαστικά. Όταν ο αφρός πολυστυρενίου διασπάται σε μικρότερα μέρη, τα συστατικά βυθίζονται στον ωκεανό, οπότε ο ρύπος εξαπλώνεται σε όλη τη θάλασσα. Η άμεση τοξικότητα των πλαστικών προέρχεται από μόλυβδο, κάδμιο και υδράργυρο. Αυτές οι τοξίνες έχουν βρεθεί σε πολλά ψάρια και είναι επικίνδυνες για τον άνθρωπο. Ο φθαλικός διαιθυλεξυλεστέρας (DEHP) είναι τοξικός καρκινογόνος παράγοντας. Άλλες επιδράσεις, εκτός από τους καρκίνους, αποκαλύπτονται σε γενετικές ανωμαλίες, σφάλματα ανοσοποιητικού συστήματος και προβλήματα ανάπτυξης παιδιών. Άλλα τοξικά πλαστικά, BPA ή δισφαινόλη-Α, που χρησιμοποιούνται σε πλαστικές φιάλες και υλικά συσκευασίας τροφίμων επηρεάζουν την ανθρώπινη ορμονική λειτουργία.


Οι θάλασσες δεν είναι οι μόνες χώροι υγειονομικής ταφής για τα ρυπογόνα σκουπίδια. Οι λεκάνες των ποταμών, των λιμνών, των πόλεων και των γύρω περιοχών, ακόμη και του εξωτερικού χώρου επηρεάζονται. Οι πόλεις είναι "φυσικές αποθήκες σκουπιδιών", αλλά, Τι συμβαίνει σε μέρη μακριά από τις πόλεις; Κανείς δεν θα πίστευε ότι το Έβερεστ είναι μια χωματερή σκουπιδιών τόσο επικίνδυνη όσο και τα απορρίμματα σκουπιδιών σε μολυσμένες πόλεις και παραλίες.





Το όρος Everest, στα 8.848 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, ήταν το πιο μοναδικό μέρος στη Γη και ίσως το πιο καθαρό. μέχρι τις 29 Μαΐου 1953, όταν ο Edmund Hillary και ο οδηγός Tenzing Norgay κατέκτησαν τη σύνοδο κορυφής. Τώρα, αυτό το βουνό υποφέρει τις επιθέσεις ενός ανθρώπου χωρίς περιβαλλοντική συνείδηση ​​που γεμίζει τα σκουπίδια και τα περιττώματα σε όλες τις πλαγιές του.


Τον Μάιο του 2018, η κινεζική εφημερίδα παγκόσμια φορές αναφερθεί σε μια αποστολή των 30 ανθρώπων που είχαν ως στόχο να καθαρίσει το λόφο σε πλήρη αναρρίχηση σεζόν, με μελαγχολική αποτελέσματα: μεταξύ Απριλίου και Μαΐου, συγκεντρώθηκαν 8,5 τόνοι αποβλήτων (σκηνές, μπουκάλια οξυγόνου, κυλίνδρων αερίου, χιλιομέτρων σχοινιών, κονσερβών τροφίμων και εγκαταλελειμμένων πτωμάτων). Από τα συνολικά απορρίμματα που συλλέχθηκαν, οι 2,3 τόνοι αντιστοιχούσαν μόνο σε κατεψυγμένα ανθρώπινα περιττώματα, πράγμα που δείχνει ότι το Everest είναι ένα αποχωρητήριο στα ύψη.

Στον καταυλισμό βάσης (ύψος 5.350 μέτρων), τα υπολείμματα συλλέγονται και μεταφέρονται σε χαμηλή περιοχή όπου επεξεργάζονται σωστά. στις πιο μακρινές βάσεις οι άνθρωποι σκάβουν στο χιόνι για να κρύψουν τα κόπρανα και τα ούρα. Σύμφωνα με το The Washington Post, από τους ορειβάτες εποχής δημιουργούνται 12 τόνοι ανθρώπινων περιττωμάτων, τα οποία "αποθηκεύονται" κάτω από το χιόνι. Mountain snowmelt μεταφέρει περιττώματα να καταυλισμούς βάση διακινδυνεύοντας την υγεία της τήξης ορειβάτες με πάγο για να καταναλώνουν σαν το νερό. Το 2012, η ​​μόλυνση των πηγών ύδατος είχε ήδη προειδοποιηθεί. το 2013, ένας γνωστός δημοσιογράφος και ορειβάτης, δήλωσε ότι οι ίδιοι οι ορειβάτες αποφεύγεται βράσει το χιόνι πόσιμο νερό για το φόβο του να πάρει μια μόλυνση. Τώρα, οι αρχές αναζητούν πραγματικές λύσεις στο πρόβλημα. Η ιδέα είναι να κάψει τα βιοαποικοδομήσιμα απόβλητα στην περιοχή του Έβερεστ και άλλοι παίρνουν στο Κατμαντού (πρωτεύουσα του Νεπάλ) για την παραγωγή αναμνηστικά. Ένα πιο περίπλοκο έργο, το έργο βιοαερίου του Monte Everest, αποσκοπεί στη δημιουργία ενός βιοαντιδραστήρα για τη μετατροπή των περιττωμάτων σε υλικό κομποστοποίησης. Αναμένεται να λειτουργήσει έως το 2019.




Είναι χώρος ελεύθερος; Όχι, είναι επίσης ένας λιγότερο ορατός χώρος υγειονομικής ταφής, αργά ή γρήγορα τα αποτελέσματα θα γίνουν αισθητά.


Αναφορές
 
Estas son las islas de plástico que contaminan mares y océanos
31 enero, 20192 Vistas5 Min. de lectura

Al monte Everest lo enferman: se está convirtiendo en una letrina Manuel Herrera. 15 junio, 2018


Où il y a des humains, la pollution apparaît, une malédiction pour la terre?


Où il y a des humains, la pollution apparaît, une malédiction pour la terre?


L'être humain occupe la planète, la conquiert et la soumet, l'utilise à son profit, mais chaque action a un effet secondaire négatif qui s'étend à mesure que la cupidité grandit et le désir d'extraire même le dernier recours pour satisfaire sa cupidité et la folie La pollution qui grandit sans arrêt est dans les endroits les plus insoupçonnés.

Au cours des dernières décennies, l'homme a jeté des millions de tonnes de déchets plastiques dans l'environnement. Les plastiques, dérivés du pétrole, mettent des milliers d’années à se décomposer; pendant ce temps, ils polluent les eaux, intoxiquent les animaux et entrent dans la chaîne alimentaire.

Dans le Pacifique Nord, se trouve le Great Pacific Garbage Patch, plus vaste que l’État du Texas, avec 696 241 km2. Il y a des tas d'ordures dans d'autres océans, Indien et Atlantique. Pour la NOAA (Administration nationale océanique et atmosphérique), ce ne sont pas des "îles à ordures", des masses homogènes, mais quelque chose de dispersé comme une galaxie. En réalité, s’il s’agissait d’îles, il suffirait de lever la pâte et de l’enlever. Les scientifiques de SES ont calculé qu'il y avait 580 000 pièces de plastique par kilomètre carré dans l'Atlantique.




Le plastique qui pénètre dans l'océan provient de navires et de plateformes en haute mer (20%); le reste provient d'ordures jetées à la mer, ramassées par les marées sur la plage, et d'ordures jetées intentionnellement.

Les plastiques ne se biodégradent pas, ils se cassent en petits morceaux qui sont consommés par les poissons et les mammifères marins. Lorsque la mousse de polystyrène se brise en plusieurs parties plus petites, les composants s'enfoncent dans l'océan et le polluant se répand dans toute la mer. La toxicité directe des plastiques provient du plomb, du cadmium et du mercure. Ces toxines ont été trouvées dans de nombreux poissons et sont dangereuses pour l'homme. Le phtalate de diéthylhexyle (DEHP) est un cancérigène toxique. Outre les cancers, d'autres effets se manifestent dans les anomalies congénitales, les erreurs du système immunitaire et les problèmes de développement de l'enfant. D'autres plastiques toxiques, le BPA ou le bisphénol-A, utilisés dans les bouteilles en plastique et les matériaux d'emballage des aliments interfèrent avec la fonction hormonale humaine.


Les mers ne sont pas les seules décharges pour polluer les ordures. Les bassins des rivières, des lacs, des villes et ses environs, même l’espace sont touchés. Les villes sont des "dépotoirs naturels", mais, Que se passe-t-il dans des endroits éloignés des villes? Personne ne penserait que l'Everest est une décharge aussi dangereuse que les décharges dans les villes et les plages polluées.





Le mont Everest, à 8 848 mètres d'altitude, était l'endroit le plus isolé de la planète et peut-être même le plus propre. jusqu'au 29 mai 1953, date à laquelle Edmund Hillary et le guide Tenzing Norgay ont conquis son sommet. Maintenant, cette montagne subit les attaques d'un être humain sans conscience environnementale qui remplit les ordures et excrète toutes ses pentes.


En mai 2018, le journal chinois Global Times faisait état d'une expédition de 30 personnes qui visaient à nettoyer la colline au milieu de la saison d'ascension. Les résultats étaient tristes: entre avril et mai, ils ont recueilli 8,5 tonnes de déchets (tentes, bouteilles d'oxygène, de bouteilles de gaz, de kilomètres de cordes, de boîtes de conserve et de cadavres abandonnés). Sur le total des déchets collectés, 2,3 tonnes correspondaient uniquement à des excréments humains congelés, ce qui indique que l’Everest est une latrine située dans les hauteurs.

Dans le camp de base (5 350 mètres d'altitude), les restes sont collectés et transférés dans une zone basse où ils sont traités correctement. dans les bases les plus reculées, les gens creusent dans la neige pour cacher leurs excréments et leur urine. Selon le Washington Post, les alpinistes génèrent 12 tonnes d'excréments humains, "stockés" sous la neige. La fonte de la montagne entraîne les excréments dans les camps de base, mettant en péril la santé des alpinistes qui font fondre la glace pour la consommer sous forme d’eau. En 2012, la contamination des sources d'eau était déjà prévenue. En 2013, un journaliste et alpiniste bien connu a déclaré que les alpinistes eux-mêmes évitaient de faire bouillir la neige pour boire de l'eau, de peur de contracter une infection. À présent, les autorités cherchent de vraies solutions au problème. L’idée est de brûler des déchets biodégradables dans les environs de l’Everest et que le reste les emmène à Katmandou (capitale du Népal) pour en faire des souvenirs. Un projet plus complexe, le projet de biogaz de Monte Everest, vise à créer un bioréacteur permettant de convertir les excréments en compost; Il devrait fonctionner d'ici 2019.




L'espace est-il libre? Non, c'est aussi une décharge moins visible, tôt ou tard, les effets se feront sentir.


Références

Estas son las islas de plástico que contaminan mares y océanos
31 enero, 20192 Vistas5 Min. de lectura

Al monte Everest lo enferman: se está convirtiendo en una letrina Manuel Herrera. 15 junio, 2018