Gdzie są ludzie, pojawia się zanieczyszczenie środowiska, przekleństwo dla ziemi?

Gdzie są ludzie, pojawia się zanieczyszczenie środowiska, przekleństwo dla ziemi?

Istota ludzka zajmuje planetę, podbija ją i pokonuje, wykorzystuje ją na swoją korzyść, ale w każdym działaniu pojawia się wtórne i negatywne działanie, które rozszerza się wraz z rozwojem chciwości i pragnieniem wydobycia nawet ostateczności, aby zaspokoić swoją chciwość i głupota Zanieczyszczenie, które rośnie bez zatrzymywania się i znajduje się w najbardziej nieoczekiwanych miejscach.

W ostatnich dziesięcioleciach ludzie wyrzucali do środowiska miliony ton plastikowych odpadów. Tworzywa sztuczne pochodzące z ropy naftowej rozkładają się tysiące lat; tymczasem zanieczyszczają wody, zatruwają zwierzęta i wchodzą do łańcucha pokarmowego.

Na północnym Pacyfiku znajduje się Wielka Pacyficzna Plama Śmieci, większa niż stan Teksas, z 696 241 km2. W innych oceanach, Indiach i Atlantyku znajdują się plamy śmieci. Dla NOAA (National Oceanic and Atmospheric Administration) nie są „wyspami śmieci”, jednorodnymi masami, ale czymś rozproszonym jak galaktyka. Właściwie, gdyby były wyspami, wystarczyłoby podnieść ciasto i usunąć je. Naukowcy z SES obliczyli, że na Atlantyku przypada 580 000 sztuk plastiku na kilometr kwadratowy.

Plastik, który dostaje się do oceanu, pochodzi ze statków i platform znajdujących się na pełnym morzu (20%); reszta pochodzi ze śmieci wyrzucanych do morza, zbieranych przez pływy na plaży i śmieci celowo wyrzucane.

Tworzywa sztuczne nie ulegają biodegradacji, pękają na małe kawałki, które są spożywane przez ryby i ssaki morskie. Gdy pianka polistyrenowa rozpada się na mniejsze części, składniki toną w oceanie, a więc zanieczyszczenia rozprzestrzeniają się po morzu. Bezpośrednia toksyczność tworzyw sztucznych pochodzi z ołowiu, kadmu i rtęci. Toksyny te znaleziono u wielu ryb i są niebezpieczne dla ludzi. Ftalan dietyloheksylu (DEHP) jest toksycznym czynnikiem rakotwórczym. Inne efekty, oprócz nowotworów, ujawniają się w wadach wrodzonych, błędach układu odpornościowego i problemach rozwoju dziecka. Inne toksyczne tworzywa sztuczne, BPA lub bisfenol A, stosowane w plastikowych butelkach i materiałach do pakowania żywności, zakłócają działanie hormonalne człowieka.

Morza nie są jedynymi składowiskami odpadów zanieczyszczających środowisko. Dotknięte są baseny rzek, jezior, miast i okolic, a nawet przestrzeń kosmiczna. Miasta są „naturalnymi wysypiskami śmieci”, ale

Co dzieje się w miejscach odległych od miast? Nikt nie pomyślałby, że Everest to wysypisko śmieci tak niebezpieczne, jak wysypiska śmieci w zanieczyszczonych miastach i na plażach.

Mount Everest, na 8848 m npm, był najbardziej samotnym miejscem na Ziemi i być może najczystszym; do 29 maja 1953 r., kiedy Edmund Hillary i przewodnik Tenzing Norgay podbili jego szczyt. Teraz ta góra cierpi na ataki człowieka bez sumienia środowiskowego, które wypełnia śmieci i odchody na wszystkich jego zboczach.

W maju 2018 r. Chińska gazeta Global Times doniosła o wyprawie 30 osób, która zamierzała oczyścić wzgórze w środku sezonu wynurzania, ze smutnymi wynikami: tylko między kwietniem a majem zebrano 8,5 ton odpadów (namioty, butelki tlenu, butli gazowych, kilometrów lin, puszek pożywienia i opuszczonych zwłok). Z łącznej ilości zebranych odpadów 2,3 tony odpowiadały tylko zamarzniętym ludzkim odchodom, co wskazuje, że Everest jest latryną na wysokościach.

W obozie bazowym (5350 m wysokości) szczątki są zbierane i przenoszone na niski obszar, gdzie są odpowiednio przetwarzane; w najdalszych bazach ludzie kopią w śniegu, aby ukryć odchody i mocz. Według The Washington Post sezonowi alpiniści wytwarzają 12 ton ludzkich odchodów, które są „przechowywane” pod śniegiem. Topnienie góry przenosi ekskrementy do obozów bazowych, narażając zdrowie wspinaczy, którzy topią lód, by spożywać go jako wodę. W 2012 r. Uprzedzono o zanieczyszczeniu źródeł wody; W 2013 roku znany dziennikarz i alpinista powiedział, że wspinacze sami unikali wrzenia śniegu, aby pić wodę z obawy przed infekcją. Teraz władze szukają prawdziwych rozwiązań tego problemu. Pomysł polega na spalaniu odpadów biodegradowalnych w okolicach Everestu, a resztę zabiorą do Katmandu (stolicy Nepalu), aby zrobić pamiątki. Bardziej złożony projekt, Biogas Project of Monte Everest, ma na celu stworzenie bioreaktora do przekształcenia ekskrementów w materiał kompostowy; Oczekuje się, że zadziała do 2019 roku.

Czy przestrzeń jest wolna? Nie, jest to także mniej widoczne wysypisko, prędzej czy później efekty będą odczuwalne.

Referencje

Estas son las islas de plástico que contaminan mares y océanos

31 enero, 20192 Vistas5 Min. de lectura

https://www.ecoportal.net/temas-especiales/estas-son-las-islas-de-plastico-que-contaminan-mares-y-oceanos/

Al monte Everest lo enferman: se está convirtiendo en una letrina Manuel Herrera. 15 junio, 2018

https://www.nacion.com/revista-dominical/al-monte-everest-lo-enferman/VFEUC57PMJADXIG54CWHQG6IB4/story/

Waar er mensen zijn, verschijnt milieuvervuiling, een vloek voor de aarde?

Waar er mensen zijn, verschijnt milieuvervuiling, een vloek voor de aarde?

De mens bezet de planeet, overwint en onderwerpt hem, gebruikt het voor zijn voordeel, maar in elke actie is er een secundair en negatief effect dat uitbreidt als hebzucht groeit en de wens om zelfs het laatste redmiddel uit te putten om hun hebzucht te bevredigen en dwaasheid De vervuiling die groeit zonder te stoppen en op de meest onverwachte plaatsen.

In de afgelopen decennia hebben mensen miljoenen tonnen plastic afval in het milieu gegooid. Kunststoffen, afgeleid van aardolie, hebben duizenden jaren nodig om te ontbinden; ondertussen vervuilen ze wateren, bedwelmen ze dieren en komen ze in de voedselketen.

In de Noord-Pacifische Oceaan is er de Great Pacific Garbage Patch, groter dan de staat Texas, met 696.241 km2. Er zijn vuilnisplekken in andere oceanen, India en Atlantische Oceaan. Voor de NOAA (National Oceanic and Atmospheric Administration) zijn het geen 'vuilniseilanden', homogene massa's, maar iets dat zich verspreidt als een sterrenstelsel. Als het eilanden waren, zou het voldoende zijn om het deeg op te tillen en te verwijderen. SES-wetenschappers berekenden dat er 580.000 stukjes plastic per vierkante kilometer in de Atlantische Oceaan zijn.

Het plastic dat de oceaan binnenkomt, komt van schepen en platforms die op volle zee zijn (20%); de rest komt van afval dat in de zee wordt gegooid, wordt verzameld door de getijden op het strand en opzettelijk met afval wordt gegooid.

Kunststoffen worden niet biologisch afgebroken, ze breken in kleine stukjes die worden geconsumeerd door vissen en zeezoogdieren. Wanneer het polystyreenschuim in kleinere delen breekt, zinken de componenten in de oceaan, waardoor de verontreinigende stof zich over de zee verspreidt. De directe toxiciteit van kunststoffen is afkomstig van lood, cadmium en kwik. Deze gifstoffen zijn in veel vissen aangetroffen en zijn gevaarlijk voor de mens. Diethylhexylftalaat (DEHP) is een toxisch carcinogeen. Andere effecten, naast de kankers, worden onthuld in geboorteafwijkingen, immuunsysteemfouten en problemen met de ontwikkeling van het kind. Andere toxische kunststoffen, BPA of bisfenol-A, gebruikt in plastic flessen en voedselverpakkingen, interfereren met de menselijke hormonale functie.

De zeeën zijn niet de enige stortplaatsen voor vervuilend afval. De bekkens van rivieren, meren, steden en omgeving, zelfs de ruimte worden beïnvloed. Steden zijn "natuurlijke vuilstortplaatsen", maar

Wat gebeurt er op plaatsen ver van steden? Niemand zou denken dat Everest een vuilstortplaats is die even gevaarlijk is als vuilnisstortplaatsen in vervuilde steden en stranden.

Mount Everest, op 8.848 meter boven zeeniveau, was de eenzaamste plek op aarde, en misschien wel de schoonste; tot 29 mei 1953, toen Edmund Hillary en de gids Tenzing Norgay de top veroverden. Nu lijdt deze berg aan de aanvallen van een mens zonder een milieubewustzijn dat al zijn hellingen afval en uitwerpselen vult.

In mei 2018 rapporteerde de Chinese krant Global Times over een expeditie van 30 mensen die probeerden de heuvel midden in het opstijgseizoen schoon te maken, met trieste resultaten: alleen tussen april en mei verzamelden ze 8,5 ton afval (tenten, flessen van zuurstof, gasflessen, kilometers touwen, blikjes voedsel en verlaten lijken). Van het totale ingezamelde afval kwam 2,3 ton overeen met alleen bevroren menselijke uitwerpselen, wat aangeeft dat Everest een latrine in de hoogte is.

In het basiskamp (5.350 meter hoog) worden de overblijfselen verzameld en overgebracht naar een laag gebied waar ze op de juiste manier worden verwerkt; aan de verste bases graven mensen in de sneeuw om ontlasting en urine te verbergen. Volgens The Washington Post genereren bergbeklimmers tegen het seizoen 12 ton menselijke uitwerpselen, die onder de sneeuw worden "opgeslagen". Het smelten van de berg brengt de uitwerpselen naar de basiskampen, waardoor de gezondheid van de klimmers die het ijs smelten gevaar loopt om het als water te consumeren. In 2012 was de verontreiniging van waterbronnen al gewaarschuwd; In 2013 zei een bekende journalist en bergbeklimmer dat de klimmers zelf vermeden de sneeuw te koken om het water te drinken uit angst voor een infectie. Nu zijn de autoriteiten op zoek naar echte oplossingen voor het probleem. Het idee is om biologisch afbreekbaar afval in de buurt van Everest te verbranden en de rest neemt ze mee naar Kathmandu (hoofdstad van Nepal) om souvenirs te maken. Een meer complex project, het Biogas-project van Monte Everest, heeft tot doel een bioreactor te creëren om de uitwerpselen om te zetten in compostmateriaal; Het zal naar verwachting tegen 2019 werken.

Is er ruimte vrij? Nee, het is ook een minder zichtbare stortplaats, vroeg of laat worden de effecten gevoeld.

Referenties

 Estas son las islas de plástico que contaminan mares y océanos

31 enero, 20192 Vistas5 Min. de lectura

https://www.ecoportal.net/temas-especiales/estas-son-las-islas-de-plastico-que-contaminan-mares-y-oceanos/

Al monte Everest lo enferman: se está convirtiendo en una letrina Manuel Herrera. 15 junio, 2018

https://www.nacion.com/revista-dominical/al-monte-everest-lo-enferman/VFEUC57PMJADXIG54CWHQG6IB4/story/

人間がいるところには、環境汚染が現れ、地球を呪いますか？

人間がいるところには、環境汚染が現れ、地球を呪いますか？

人間は惑星を占領し、それを征服し、征服し、その利益のためにそれを使用しますが、あらゆる行動において、欲が成長するにつれて拡大する二次的かつ負の効果がありと愚かさ止まることなく成長し、最も疑わしい場所にある汚染。

ここ数十年の間に、人間は何百万トンものプラスチック廃棄物を環境に投げ入れてきました。石油由来のプラスチックは、分解するのに何千年もかかります。その間、彼らは水を汚染し、動物を中毒し、そして食物連鎖に入ります。

北太平洋には、696,241 km2のテキサス州よりも大きいGreat Pacific Garbage Patchがあります。他の海、インドや大西洋にゴミのパッチがあります。 NOAA（国家海洋大気庁）にとっては、それらは「ゴミの島」ではなく、均質な塊ではなく、銀河のように分散したものです。実際には、それらが島であれば、それは生地を持ち上げてそれを削除するのに十分だろう。 SESの科学者たちは、大西洋には1平方キロメートルあたり58万個のプラスチックがあると計算しました。

海に入るプラスチックは、公海上にある船やプラットフォームから来ています（20％）。残りは海に投げ込まれたゴミから来ていて、ビーチの潮によって集められ、そしてゴミは意図的に投げられています。

プラスチックは生分解しません、彼らは魚や海洋哺乳類によって消費される小片に分割します。発泡スチロールがより小さな部分に分裂すると、成分は海に沈み込むので、汚染物質は海全体に広がります。プラスチックの直接毒性は、鉛、カドミウム、水銀に由来します。これらの毒素は多くの魚に見られ、人間にとって危険です。フタル酸ジエチルヘキシル（DEHP）は有毒な発がん物質です。がん以外にも、先天性欠損症、免疫システムの異常、および子供の発達障害などの他の影響が明らかになっています。ペットボトルや食品包装材料に使用される他の有毒なプラスチック、BPAまたはビスフェノールAは、人間のホルモン機能を妨害します。

海はゴミを汚染するための唯一の埋め立て地ではありません。河川、湖、都市、そして周辺の流域、さらには宇宙空間が影響を受けます。都市は「天然ごみ捨て場」ですが、

都市から離れた場所ではどうなりますか？エベレストがゴミ捨て場と同じくらい危険なゴミ捨て場だとは誰も思いません。

海抜8,848メートルのエベレスト山は、地球上で最も長い場所で、おそらく最もきれいな場所でした。 1953年5月29日まで、エドマンドヒラリーとガイドTenzing Norgayはその頂上を征服しました。今、この山はゴミをいっぱいにしてそしてそのすべての斜面を排泄する環境良心なしで人間の攻撃に苦しんでいます。

2018年5月、中国の新聞Global Timesは、上昇期の半ばに丘の清掃を目的とした30人の探検隊について報告しました。悲しい結果になりました。酸素、ガスボンベ、ロープのキロメートル、食べ物の缶と放棄された死体の収集された総廃棄物のうち、2.3トンは凍結した人間の排泄物にのみ相当し、これはエベレストが高所にあるトイレであることを示しています。

ベースキャンプ（高さ5,350メートル）では、遺体は集められ、適切に処理されている低地に移されます。最も遠い基地では、人々は雪を掘って糞や尿を隠します。ワシントンポスト紙によると、季節によって登山家は12トンの人間の排泄物を発生させ、それは雪の中に「貯蔵」されています。山の融解はベースキャンプに排泄物を運び、氷を溶かしてそれを水として消費する登山者の健康を危険にさらします。 2012年、水源の汚染はすでに警告されています。 2013年、著名なジャーナリストや登山家は、登山者自身が感染を恐れて水を飲むために雪を沸かすのを避けたと述べました。今、当局は問題に対する本当の解決策を探しています。アイデアはエベレストの近くで生分解性廃棄物を燃やすことであり、残りはお土産を作るためにカトマンズ（ネパールの首都）に持って行きます。より複雑なプロジェクト、モンテエベレストのバイオガスプロジェクトは、排泄物を堆肥材料に変換するためのバイオリアクターを作成することを目的としています。 2019年までには動作すると予想されています。

空きスペースはありますか？いいえ、それは目に見えない埋め立て地でもあり、遅かれ早かれその影響は感じられるでしょう。

参考文献

Estas son las islas de plástico que contaminan mares y océanos

31 enero, 20192 Vistas5 Min. de lectura

https://www.ecoportal.net/temas-especiales/estas-son-las-islas-de-plastico-que-contaminan-mares-y-oceanos/

Al monte Everest lo enferman: se está convirtiendo en una letrina Manuel Herrera. 15 junio, 2018

https://www.nacion.com/revista-dominical/al-monte-everest-lo-enferman/VFEUC57PMJADXIG54CWHQG6IB4/story/

Dove ci sono gli umani, appare l'inquinamento ambientale, una maledizione per la terra?

Dove ci sono gli umani, appare l'inquinamento ambientale, una maledizione per la terra?

Gli esseri umani occupano il pianeta, conquista e soggetto, lo utilizza a proprio vantaggio, ma in ogni azione v'è un effetto secondario e negativo che si espande come cresce l'avidità e il desiderio di estrarre ogni ultima risorsa per soddisfare la loro avidità e follia L'inquinamento che cresce senza fermarsi e si trova nei luoghi più insospettati.

Negli ultimi decenni, l'uomo ha gettato nell'ambiente milioni di tonnellate di rifiuti di plastica. Le materie plastiche, derivate dal petrolio, impiegano migliaia di anni per decomporsi; nel frattempo, inquinano le acque, intossicano gli animali e entrano nella catena alimentare.

Nell'Oceano Pacifico settentrionale, c'è il Great Pacific Garbage Patch, più grande dello stato del Texas, con 696.241 km2. Ci sono chiazze di spazzatura in altri oceani, indiani e atlantici. Per NOAA (National Oceanic and Atmospheric Administration) non sono "Great Pacific Garbage Patch" masse omogenee, ma piuttosto disteso come una galassia. In realtà, se fossero isole, sarebbe sufficiente sollevare l'impasto e rimuoverlo. Gli scienziati di SES hanno calcolato che nell'Atlantico ci sono 580.000 pezzi di plastica per chilometro quadrato.

La plastica che entra nell'oceano proviene da navi e piattaforme in alto mare (20%); il resto viene dalla spazzatura gettata in mare, raccolta dalle maree sulla spiaggia e dai rifiuti gettati intenzionalmente.

Le materie plastiche non si biodegradano, si rompono in piccoli pezzi che vengono consumati dai pesci e dai mammiferi marini. Quando la schiuma di polistirolo si rompe in parti più piccole, i componenti affondano nell'oceano, così l'agente inquinante si diffonde in tutto il mare. La tossicità diretta della plastica proviene da piombo, cadmio e mercurio. Queste tossine sono state trovate in molti pesci e sono pericolose per l'uomo. Diethylhexyl phthalate (DEHP) è un cancerogeno tossico. Altri effetti, oltre ai tumori, si manifestano in difetti alla nascita, errori del sistema immunitario e problemi di sviluppo del bambino. Altre plastiche tossiche, BPA o bisfenolo-A, utilizzate in bottiglie di plastica e materiali di imballaggio alimentare interferiscono con la funzione ormonale umana.

I mari non sono le uniche discariche per la spazzatura inquinante. I bacini di fiumi, laghi, città e dintorni, anche lo spazio esterno sono interessati. Le città sono "discariche naturali", ma, Cosa succede in luoghi lontani dalle città? Nessuno penserebbe che l'Everest sia una discarica pericolosa come discariche nelle città e nelle spiagge inquinate.

Il Monte Everest, a 8.848 metri sul livello del mare, era il luogo più solitario sulla Terra, e forse il più pulito; fino al 29 maggio 1953, quando Edmund Hillary e la guida Tenzing Norgay conquistarono la sua cima. Ora, questa montagna subisce gli attacchi di un essere umano senza coscienza ambientale che riempie spazzatura ed escrementi tutte le sue pendenze.

Nel mese di maggio 2018, il quotidiano cinese Global Times ha riferito in una spedizione di 30 persone che avevano lo scopo di liberare la collina in piena stagione di arrampicata, con risultati deprimenti: tra aprile e maggio, raccolte 8,5 tonnellate di rifiuti (tende, bottiglie di ossigeno, bombole di gas, chilometri di corde, barattoli di cibo e cadaveri abbandonati). Dei rifiuti totali raccolti, 2,3 tonnellate corrispondevano solo a escrementi umani congelati, il che indica che l'Everest è una latrina nelle altezze.

Nel campo base (alto 5.350 metri), i resti vengono raccolti e trasferiti in un'area bassa dove vengono lavorati correttamente; alle basi più lontane la gente scava nella neve per nascondere le feci e l'urina. Secondo il Washington Post, gli alpinisti di stagione generano 12 tonnellate di escrementi umani, che vengono "immagazzinati" sotto la neve. Lo scioglimento della montagna porta gli escrementi ai campi base, mettendo a rischio la salute degli scalatori che sciolgono il ghiaccio per consumarlo come acqua. Nel 2012, la contaminazione delle risorse idriche era già stata avvertita; Nel 2013, un noto giornalista e alpinista ha detto che gli scalatori stessi evitavano di far bollire la neve per bere l'acqua per paura di contrarre un'infezione. Ora, le autorità stanno cercando soluzioni reali al problema. L'idea è quella di bruciare rifiuti biodegradabili nelle vicinanze dell'Everest e il resto portarli a Kathmandu (capitale del Nepal) per fare souvenir. Un progetto più complesso, il Progetto Biogas del Monte Everest, mira a creare un bioreattore per convertire gli escrementi in materiale compost; Dovrebbe funzionare entro il 2019.

Lo spazio è libero? No, è anche una discarica meno visibile, prima o poi gli effetti si faranno sentire.

Riferimenti

  

Estas son las islas de plástico que contaminan mares y océanos

31 enero, 20192 Vistas5 Min. de lectura

https://www.ecoportal.net/temas-especiales/estas-son-las-islas-de-plastico-que-contaminan-mares-y-oceanos/

Al monte Everest lo enferman: se está convirtiendo en una letrina Manuel Herrera. 15 junio, 2018

https://www.nacion.com/revista-dominical/al-monte-everest-lo-enferman/VFEUC57PMJADXIG54CWHQG6IB4/story/

Where there are humans, pollution appears, a curse for the earth?

Where there are humans, pollution appears, a curse for the earth?

The human being occupies the planet, conquers and subdues it, uses it for its benefit, but in every action there is a secondary and negative effect that expands as greed grows and the desire to extract even the last resort to satisfy their greed and foolishness The pollution that grows without stopping and is in the most unsuspected places.

In recent decades, humans have thrown millions of tons of plastic waste into the environment. Plastics, derived from petroleum, take thousands of years to decompose; meanwhile, they pollute waters, intoxicate animals and enter the food chain.

In the North Pacific Ocean, there is the Great Pacific Garbage Patch, larger than the state of Texas, with 696,241 km2. There are garbage patches in other oceans, Indian and Atlantic. For the NOAA (National Oceanic and Atmospheric Administration) they are not "garbage islands", homogenous masses, but something dispersed like a galaxy. Actually, if they were islands, it would be enough to lift the dough and remove it. SES scientists calculated that there are 580,000 pieces of plastic per square kilometer in the Atlantic.

The plastic that enters the ocean comes from ships and platforms that are on the high seas (20%); the rest comes from garbage thrown into the sea, collected by the tides on the beach, and garbage thrown intentionally.

Plastics do not biodegrade, they break into small pieces that are consumed by fish and marine mammals. When the polystyrene foam breaks into smaller parts, the components sink into the ocean, thus the pollutant spreads throughout the sea. The direct toxicity of plastics comes from lead, cadmium and mercury. These toxins have been found in many fish and are dangerous for humans. Diethylhexyl phthalate (DEHP) is a toxic carcinogen. Other effects, in addition to the cancers, are revealed in birth defects, immune system errors and problems of child development. Other toxic plastics, BPA or bisphenol-A, used in plastic bottles and food packaging materials interfere with human hormonal function.

The seas are not the only landfills for polluting garbage. The basins of rivers, lakes, cities and surroundings, even outer space are affected. Cities are "natural garbage dumps," but, What happens in places far from cities? No one would think that Everest is a garbage dump as dangerous as garbage dumps in polluted cities and beaches.

Mount Everest, at 8,848 meters above sea level, was the loneliest place on Earth, and perhaps the cleanest; until May 29, 1953, when Edmund Hillary and the guide Tenzing Norgay conquered its summit. Now, this mountain suffers the attacks of a human being without environmental conscience that fills trash and excrement all its slopes.

In May 2018, the Chinese newspaper Global Times reported on an expedition of 30 people who aimed to clean the hill in the middle of the ascent season, with sad results: Only between April and May they collected 8.5 tons of waste (tents, bottles of oxygen, gas cylinders, kilometers of ropes, cans of food and abandoned corpses). Of the total waste collected, 2.3 tons corresponded only to frozen human excrement, which indicates that Everest is a latrine in the heights.

In the base camp (5,350 meters high), the remains are collected and transferred to a low area where they are processed properly; at the furthest bases people dig in the snow to hide feces and urine. According to The Washington Post, by season mountaineers generate 12 tons of human excrement, which are "stored" under the snow. The melting of the mountain takes the excrement to the base camps, putting at risk the health of the climbers who melt the ice to consume it as water. In 2012, the contamination of water sources was already warned; In 2013, a well-known journalist and mountaineer said that the climbers themselves avoided boiling the snow to drink the water for fear of getting an infection. Now, the authorities are looking for real solutions to the problem. The idea is to burn biodegradable waste in the vicinity of Everest and the rest take them to Kathmandu (capital of Nepal) to make souvenirs. A more complex project, the Biogas Project of Monte Everest, aims to create a bioreactor to convert the excrement into compost material; It is expected to work by 2019.

Is space free? No, it is also a less visible landfill, sooner or later the effects will be felt.

References

Estas son las islas de plástico que contaminan mares y océanos

31 enero, 20192 Vistas5 Min. de lectura

https://www.ecoportal.net/temas-especiales/estas-son-las-islas-de-plastico-que-contaminan-mares-y-oceanos/

Al monte Everest lo enferman: se está convirtiendo en una letrina Manuel Herrera. 15 junio, 2018

https://www.nacion.com/revista-dominical/al-monte-everest-lo-enferman/VFEUC57PMJADXIG54CWHQG6IB4/story/